Fırtınalı bir akşamda, evin duvarlarına yankılanan sadece rüzgârın sesi değildir. Ayşe’nin içinde biriken öfke, pişmanlık ve sevgi birbirine karışır. Kırgınlıkla umut arasındaki ince çizgide nefesi kesilir gibi olur. “Sessizliğin Çığlığı”, iki insanın birbirini anlamaya çalışırken yaşadığı duygusal patlamaları anlatır. Fiziksel değil, ruhsal bir yüzleşmedir bu — bazen en sert söz bile, içten gelen bir özür kadar güçlü değildir.
